Karacadağ Pirinci ve Taşın Hafızası

Günümüz dünyası, hızı bir kutsal gibi önümüze koyarken bizi köklerimizden ve nesnelerin kendi zamanından koparıyor. Endüstriyel tarım, laboratuvarlarda tasarlanmış hibrit tohumlarla toprağı hızlıca sömürmeyi, fabrikasyon fabrikalarda tek tipleştirilmiş ürünleri raflara dizmeyi bir başarı sayıyor. Oysa gıdanın ve toprağın özünde, hızın yıyamayacağı kadim bir sabır gizlidir. Bu sabrın Diyarbakır’daki en somut, en çiğ karşılığı Karacadağ Pirinci’dir.

Karacadağ Pirinci, düzleştirilmiş, kimyasallarla sterilize edilmiş konforlu tarlalarda yetişmez. O, Karacadağ’ın milyonlarca yıl önce püskürttüğü siyah bazalt taşlarının arasında, o taşların dehlizlerinde saklanan erimiş kar sularıyla beslenir. Coğrafyanın sertliği, pirincin karakterine işler. Taşların mineralini, neolitik çağdan beri orada duran toprağın hafızasını içine çeker. Bu yüzden rengi kusursuz bir endüstriyel beyaz değil; toprağın kendi rengini taşıyan samimi bir tondur. Yapısı serttir, pişerken sabır ister; tıpkı hayatın kendisi gibi.

Bezgin Gastro mutfağında coğrafi işaretli ürünlere ve yerelliğe verdiğimiz değer, yalnızca bir lezzet arayışı değildir; bu, "Yavaşlamaya Çağrı" felsefemizin tabaktaki tezahürüdür. Karacadağ Pirinci ile demlenen bir pilavın kokusunda, endüstriyel zamanın bizi maruz bıraktığı hız krizine karşı doğanın kendi ritmiyle verdiği o sessiz cevabı bulursunuz. Durmak, koklamak ve taşın hafızasına ortak olmak için…